Król Dawid jest głównym bohaterem scen starotestamentowych, przedstawiany jest na nich jako młody pasterz, jako walczący z Goliatem, przedstawiają służbę u Saula, tułaczkę, namaszczenie na króla, jego wojny, grzech z Batszebą, śmierć Absaloma i namaszczenie Salomona na króla. Oprócz Dawida pojawiają się takie postacie ze Starego Testamentu jak Abraham, Izaak, Jakub, Melchisedek. Miniatury szczegółowo obrazują Nowy Testament. Zebrano niemal wszystkie spośród dwunastu wielkich świąt prawosławnych, oprócz Ofiarowania Pańskiego. Niektóre z nich powtórzono kilkakrotnie (ukrzyżowanie, Wniebowstąpienie Pańskie, Chrzest Pański).
Rękopis był własnością Abrahama Ezofowicza, który w roku 1518 podarował go cerkwi św. Mikołaja w Wilnie. Darczyńca wpisał do rękopisu klątwę, która miała spaść na każdego, kto wyniesie tę księgę z cerkwi. W Wilnie był przechowywany do początku XIX wieku. W okresie od roku 1828 do 1831 stał się własnością M.K. Bobrowskiego. Do roku 1881 kilkakrotnie zmienił swoich właścicieli i miejsce pobytu (okolice Grodna, Warszawa). W 1881 roku stał się własnością Sergiusza Szeremietiewa i odtąd znajduje się w Petersburgu.