Bronisława (1205–1259), Kraków 2026; idem Przesławna
patronka miasta Krakowa błogosławiona Bronisława, Kraków 2020; idem, Krzyż i Chwała: błogosławiona
Bronisława i Konwent Panien Norbertanek na Zwierzyńcu w Krakowie / Cross and Glory: blessed Bronislava and
Norbertine Canonesses Convent in Zwierzyniec, Cracow, Katowice 2019; Katarzyna Kaczor-Scheitler, Persfazja w
wybranych medytacjach siedemnastowiecznych z klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu, Łódź 2016, s. 75–83..
Gdy jednak w wyniku wielkiej polityki ksiażę Władysław z żoną musieli uchodzić z kraju i latem 1146 r. Kraków zajęły wojska Bolesława IV Kędzierzawego. W tej sytuacji młoda kanonia zwierzyniecka znalazła się w trudnej sytuacji prawnej. Została bowiem pozbawiona patrona, prawnego fundatora. Problem został rozwiązany, gdy klasztorem zainteresował się małopolski możnowładca, sławetny rycerz, krzyżowiec z rodu Świebodziców-Gryfitów, komes Jaksa Gryfita. Gdy po rocznej pielgrzymce do Ziemi Świętej powrócił do Polski w 1163 r., to ufundował sławne opactwo Grobu Bożego w Miechowie, dokąd z Jerozolimy sprowadził kanoników regularnych Grobu Bożego. W roku następnym zdecydował się przyjąć prawo patronatu, prawo fundatorskie, nad kanoniczkami premonstrateńskimi na Zwierzyńcu, gdzie jego córka Weruka została magistrą.