Na początku XX wieku posiadał majątki na obszarze południowego Podkarpacia: Dołżyca, Duszatyn, Komańcza, Mików, Polany Surowiczne, Posada Dolna, Posada Górna, Prełuki, Rudawka Rymanowska, Rymanów, Tarnawka, Wołtuszowa, ZawojeAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.. Dzięki swoim koneksjom na dworze rosyjskim uzyskał w 1913 roku zatwierdzenie dwóch ordynacji dla swoich synów: antonińskiej (ok. 25 000 ha) dla syna Romana oraz koreckiej (ok. 24 000) dla syna Józefa. Większość z tych dóbr pozostała po traktacie ryskim poza granicami II Rzeczypospolitej - jego majątki skurczyły się w konsekwencji do ok. 3500 ha.

22 stycznia 1904 został wybrany delegatem oddziału Towarzystwa Gospodarskiego Ziemi Sanockiej na radę ogólną we Lwowie. Opiekował się księgozbiorem sławuckim Sanguszków, który znacznie powiększył;