Cesarz Germanii, kapryśny megaloman, jego postać jest inspirowana osobami Adolfa Hitlera i Wilhelma II Hohenzollerna. W przeciwieństwie do większości swoich podwładnych silnie wierzy w istnienie wiedźm. Jego wiarę wzmocniło potwierdzenie istnienia Białej Wiedźmy, której moc chciał wykorzystać do podbicia świata. Popełnił samobójstwo w swoim bunkrze w 1941 roku, niedługo przed zdobyciem Nowego Berlina przez siły aliantów.
Pierwszy kanclerz Imperatora, często przez niego ignorowany. Jest niewidomy.
Kapitan sił powietrznych, as myśliwski. Jego oddział został rozbity przez Izettę podczas jej ucieczki z germańskiej zasadzki. Od tamtej pory poluje on na wiedźmę chcąc za wszelką cenę zmyć plamę na honorze i wyrównać rachunki. Kierował później zespołem mającym uniemożliwić Izetcie dotarcie na konferencję pokojową, jednak nie był w stanie przeszkodzić Berkmannowi, którego później uznał za zdrajcę. Wierny do końca, w ostatnich dniach wojny był widziany odlatując w nieznane, prawdopodobnie na samobójczą misję.
Wysoka rangą oficer SS, szefowa wydziału dziewiątego w Imperialnym Arsenale Technologii.
Germański szpieg w randze kapitana, infiltrował armię Eylstadt. Udało mu się odkryć, że Jonas poznał sekret Izetty i niemal go poznał.