W życiu rodzinnym Hinckleyów religia odgrywała wiodącą rolę. Wspominając okres narzeczeństwa, Marjorie przyznała miałam całkowitą pewność, że Gordon mnie kocha. Czułam jednakże, iż nigdy nie będę dla niego najważniejsza. Wiedziałam, że pozostanę na drugim miejscu w jego życiu. Pierwsze miejsce będzie zajmował Pan. I to było w porządku.
Jej małżeństwo doczekało się analizy w kontekście konstrukcji szerszego ideału kobiety subtelnie promowanego w mormońskiej kulturze. Jakkolwiek uznawano je za bardziej egalitarne niż związki kilku poprzednich par prezydenckich, wskazano również, że przyczyniło się do utrwalenia patriarchalnych tendencji od dawna obecnych w tej tradycji religijnej. Wpływ, który Marjorie wywierała na męża zauważano z kolei również z perspektywy wobec Kościoła krytycznej, w tym przy omawianiu wyraźnie wzrastających we współczesnym mormonizmie skłonności do autorytaryzmu.
Związek Hinckleyów, jakkolwiek bezsprzecznie stanowił przejaw poszerzającej się roli społecznej mormońskiej kobiety, nie może być wszakże uznany za przykład równoprawnego partnerstwa.