Jan Pacheco, hiszp. Juan Pacheco (ur. 1419 w Belmonte, zm. 4 sierpnia 1474 w Santa Cruz koło Trujillo) – możnowładca kastylijski, wielki mistrz zakonu Santiago w l. 1467–1474, jeden z najwybitniejszych polityków hiszpańskich II połowy XV w.
Markiz de Villena (tytuł nadany przez Jana II w 1445 r.), książę Escalony (tytuł nadany przez Henryka IV w 1472 r.), pan Belmonte, hrabia de Xiquena (tytuł nadany przez Henryka IV w 1461 r.).
Syn Alfonsa Télleza Giróna i Marii Pacheco, starszy brat Piotra Girona, mistrza zakonu Calatravy. Jego rodzina miała korzenie portugalskie, ale jego dziadowie, popierający pretensje króla Jana I Kastylijskiego do tronu Portugalii, po klęsce króla pod Aljubarrota w 1385 r. wyemigrowali do Kastylii.
Jako chłopiec pozostawał w służbie jako paź u don Alvara de Luny, konetabla Kastylii, wielkiego mistrza zakonu Santiago i faworyta królewskiego.
Ożenił się z siostrą Alvara de Luny, Joanną, w 1435 r. Ślub odbył się jednak pod presją Alvaro de Luny, co stało się pretekstem do unieważnienia związku w 1442 r. przez wikariusza generalnego diecezji Segowia Diego Sancheza de Rivasa.