Michał Despot-Zenowicz (Deszpott-Zienowicz / Deszpott z Bratoszyna Zenowicz / Zenowicz) herbu Deszpot (ur. 1768, zm. 1841) – działacz polityczny i społeczny, pamiętnikarz, wolnomularz, poseł na Sejm Wielki, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej, powstaniec kościuszkowski, marszałek dokszycki, podkomorzy borysowski, marszałek borysowski (1811-1814), generalny komisarz przy marszałku Francji Davout (1812), marszałek guberni mińskiej (1814-1823).
Życiorys Ojciec Michała Zenowicza, Antoni Despot Zenowicz, był podkomorzym połockim (od 1765) r., a przedtem wojskim połockim i posłem na sejm elekcyjny 1764 roku. Matka, Eleonora-Magdalena z domu Skarbek-Ważyńska herbu Habdank (zm. w/po 1792), była córką podkomorzego oszmiańskiego Marcina Ważyńskiego, dziedzica Murowanej Oszmiany, i Marianny z Nagurskich. Eleonora Skarbek-Ważyńska od 1759 była kanoniczką warszawską. W Zgromadzeniu przebywała do 1764, kiedy poślubiła Antoniego ZenowiczaT. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik XVIII, Poznań 1896, s. 209.Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, Tom 5. Ziemia połocka i województwo połockie XV-XVIII w., IH PAN, 2018, s. 247.S. Konarski, Kanoniczki Warszawskie, 1952, s. 97..