W celu promocji filmy artystyczne opierają się na rozgłosie generowanym przez recenzje krytyków filmowych, omówienie filmu przez publicystów artystycznych, komentatorów i blogerów, oraz promocja szeptana przez członków widowni. Ponieważ filmy artystyczne wiążą się z małymi początkowymi kosztami inwestycyjnymi, wystarczy, że przyciągną uwagę niewielkiej części widzów głównego nurtu, aby filmy te stały się finansowo opłacalne.
Przykłady Przykładami filmów artystycznych są m.in. Mulholland Drive, Midsommar. W biały dzień, Głowa do wycierania, Andriej Rublow, Mechaniczna Pomarańcza, Obywatel Kane, Słoń czy Zakochany bez pamięci.
Krytyka Krytyka kina artystycznego obejmuje bycie zbyt pretensjonalnym i pobłażliwym dla odbiorców mainstreamowych.
W popularnych mediach Kino artystyczne było częścią kultury popularnej, od animowanych seriali komediowych, takich jak Simpsonowie i Clone High, podrabiających i satyryzujących je, aż po komediowy przegląd filmów internetowych Brows Held High (prowadzony przez Kyle'a Kallgrena).
Zobacz też kino niezależne
Przypisy