C. sonnerati sonnerati Jardin & Selby, 1827 – podgatunek nominatywny. Holotyp, który przedstawiono na tablicy barwnej oznaczonej numerem C, dostarczył wymieniony wyłącznie z nazwiska Armstrong. Trafił do Cambridge University Museum of Zoology. C. sonnerati zosterops Raffles, 1830 – opisany po raz pierwszy w rozdziale poświęconym zbiorom zoologicznym w Memoir of the Life and Public Services of Sir Thomas Stamford Raffles, którego autorem była Sophia Raffles, wdowa po zmarłym 4 lata wcześniej Thomasie Stamfordzie Rafflesie. Odnotowano, że jest to osobny gatunek blisko spokrewniony z C. gampsorhynchus = C. sonnerati.
Opisany z wyspy Nias podgatunek C. s. parvirostris włączany jest do C. s. zosterops.
Filogeneza Zielenik duży jest gatunkiem siostrzanym wobec zielenika sumatrzańskiego (C. media). Dawniej uchodził on za podgatunek zielenika złotoczelnego (C. aurifrons). Jeszcze w 2005 roku w 10. tomie HBW – gdzie już został zaklasyfikowany jako gatunek – zawarto informację, jakoby miał on tworzyć nadgatunek z zielenikiem złotoczelnym. Wyniki badań filogenetycznych opublikowane w 2012 wskazują, że bliżej jest mu do zielenika dużego.