Ukoronowaniem działań parateatralnych było otwarcie Uniwersytetu Poszukiwań Teatru Narodów i Uniwersytetu Poszukiwań II (1974-1975), będących najszerszym projektem w tym etapie działań.Zob. Na drodze do kultury czynnej. O działalności instytutu Grotowskiego Teatr Laboratorium w latach 1970–1977, opracowanie i dokumentacja prasowa Leszek Kolankiewicz, Instytut Aktora – Teatr Laboratorium, Wrocław 1978.. Wraz z rozpoczęciem etapu znanego jako Teatr ŹródełZob. J. Grotowski, Teatr Źródeł, [w:] tegoż, Teksty zebrane, Warszawa 2012, s. 748–767. działalność Teatru Laboratorium i samego Grotowskiego stały się wyraźnie nietożsame. Przedsięwzięcia parateatralne i Teatr Źródeł były realizowane przede wszystkim w Brzezince koło Oleśnicy, leśnej siedzibie Teatru Laboratorium.
Z biegiem lat działania Teatru Laboratorium stawały się coraz bardziej zindywidualizowane w ramach projektów poszczególnych członków, a sam Teatr służył jako instytucjonalne oparcie dla tych działań. Znalazło to odbicie także w zmianach personalnych – w 1978 roku zastępcą dyrektora został Zbigniew Cynkutis, a od 1980 roku kierownictwo Laboratorium przejął oficjalnie Ludwik Flaszen.