W 1982 roku Nadwiślan z Meresem w składzie został drużynowym mistrzem Polski.
W końcoworocznej klasyfikacja Polskiego Związku Tenisowego najwyżej sklasyfikowany był na drugim miejscu w 1978 roku.
W turniejach Wielkiego Szlema i zawodach organizowanych przez Association of Tennis Professionals nigdy nie występował. Pod koniec kariery został reprezentantem Polski w rozgrywkach Pucharu Davisa. Wystąpił w jednej konfrontacji – przegranej 2:3 z Marokiem w Casablance w 1982 roku. Odniósł wówczas jedno zwycięstwo, pokonując 6:4, 4:6, 6:4, 3:6, 6:4 Mohammeda Dlimiego. W dwóch meczach przegrał – najpierw w spotkaniu deblowym, w którym razem z Henrykiem Drzymalskim ulegli parze Omar Laimina–Houcine Saber 7:9, 2:6, 7:5, 3:6, a następnie w singlu, kończąc pojedynek z Laiminą 8:6, 3:6, 6:8, 2:6. W latach 1985–1987 był kapitanem polskiej reprezentacji.
Meres w trakcie swojej kariery zwyciężał z czołowymi tenisistami świata: Wojciechem Fibakiem, Władimirem Korotkowem, Adriano Panattą, Raúlem Ramírezem, Balázsem Taróczym. Wśród zawodników polskich z Fibakiem przegrał raz, a z Niedźwiedzkim – nigdy.
Jego trenerami byli m.in.