Grzbiet zwierzęcia porasta ciemnobrązowa sierść. Brzuszną stronę ciała porasta natomiast sierść kremowa. Koniec ogona nie ma żadnej sierści, ubarwiony jest czarno.
Torbokolec długonosy cechuje się krótkimi, zaokrąglonymi uszami. Pysk ma bardzo wydłużony. Szczęka liczy 4 pary siekaczy.
Jamrajowate mają zrośnięte drugi i trzeci palec stopy (syndaktylia).
Rozmieszczenie geograficzne i ekologia Torbokolec długonosy żyje na północnym wschodzie Australii, w Nowej Gwinei oraz w Indonezji, na wyspach Misool, Yapen, Kai i Aru. Zamieszkuje tereny leżące od poziomu morza do wysokości 2100 m.
Zasięg występowania w zależności od podgatunku: E. rufescens rufescens – zachodnie wyspy papuaskie (Misool), Nowa Gwinea (włącznie Yapen, Wyspy d’Entrecasteaux, Kai i Wyspy Aru). E. rufescens australis – Jork, północno-wschodnia Australia.
Zwierzę to zamieszkuje lasy, ale też zarośla i formacje trawiaste. Powszechnie występuje na terenach przybrzeżnych. Spotyka się je także w górach. W Nowej Gwinei zasiedla głównie nizinne lasy i przylegające do nich zbiorowiska trawiaste, nie radzi sobie na przekształconych przez człowieka.