Władysław Kotarbiński, znany też jako Włodzimierz Kotarbiński (ur. 19 maja 1898 w NoworadomskuMetryka chrztu Władysława Kotarbińskiego nr 455/1898 z 25.07.1898 r. Księga unikat aktów urodzonych. Sygn. 48/298/0/-/25 w: Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej w Radomsku. Miejsce przechowywania: Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim.Według innych źródeł: w Kamieńsku lub Jędrzejowie., zm. 10 kwietnia 1942 w Warszawie) – polski działacz niepodległościowy, żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej oraz obrony Warszawy w 1939 roku, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 maja 1898 w rodzinie Jana (ok. 1874-?) i Klementyny z Bobrowskich (ur. 1874).. Ojciec z zawodu był nożownikiem, czyli rzemieślnikiem wytwarzającym narzędzia ostre.
W chwili wybuchu I wojny światowej był uczniem gimnazjum w Jędrzejowie. W styczniu 1915 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie otrzymał przydział do I baonu 3 kompanii 1 pułku piechoty, w kładzie świeżo uformowanej I Brygady. 29 sierpnia 1916 został ranny. Po rekonwalescencji kontynuował służbę w aparacie werbunkowym. W 1917 roku służył w Komisariacie Werbunkowym do Wojska Polskiego we Włocławku i był przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Wojskowym Karola.