Jakub Omieciński herbu Junosza (ur. 25 stycznia 1793 na Wołyniu, zm. 6 stycznia 1851 w Warszawie) – radca stanu, marszałek szlachty guberni wołyńskiej.
Życiorys Jakub Omieciński pełnił liczne funkcje dygnitarskie. Przed objęciem stanowiska marszałka gubernialnego wołyńskiego był pisarzem sądu powiatowego zwiahelskiego. Następnie pełnił urząd podkomorzego żytomierskiego. Po ustąpieniu niepopularnego wśród szlachty hrabiego Janusza Ilińskiego z urzędu marszałka szlachty guberni wołyńskiej konkurował o to stanowisko z Teodorem Bóbr-Piotrowickim. Po wygranej został powołany do sprawowania urzędu, jednak wg innych źródeł stanowisko nie zostało zatwierdzone administracyjnieMarszałkowie wołyńskiej ziemi przed Unią Lubelską i miana ich spadkobiercy [i marszałkowie szlachty wołyńskiej w porozbiorowej dobie’, s. 51].. Prowadził również biznes wódczany w Petersburgu, na którym się zrujnował. Był członkiem Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności.
Życie prywatne Był synem Antoniego Józefa Omiecińskiego oraz Izabelli Trypolskiej, miał dwóch braci: Wincentego i Kajetana (ks. Nepomucen) oraz dwie siostry: Kornelię i Elżbietę. 1 grudnia 1834 w Bereźnem ożenił się z Cecylią Lubieniecką herbu Rola (córka Jakuba i Bronisławy z Cieszkowskich). Jego córka, Ewa Izabella, zmarła 9 maja 1836.