Krążowniki typu Duquesne – seria dwóch francuskich krążowników ciężkich z okresu międzywojennego i II wojny światowej. Były pierwszymi francuskimi okrętami tej klasy i należały do pierwszej generacji krążowników ciężkich na świecie. Okręty otrzymały nazwy na cześć francuskich admirałów Abrahama Duquesne'a i Anne Hilariona de Tourville'a. Oba krążowniki przetrwały II wojnę światową i służyły czynnie do końca lat 40. XX wieku.
Historia powstania Traktat waszyngtoński z 1922 roku, ograniczający zbrojenia morskie w zakresie okrętów liniowych, zezwolił jednocześnie sygnatariuszom na budowę krążowników o maksymalnej wyporności do 10 000 ton i kalibrze dział do 203 mm. W efekcie główne potęgi morskie rozpoczęły budowę nowej klasy okrętów o maksymalnych dopuszczalnych parametrach, nazywanych „krążownikami waszyngtońskimi”, a następnie krążownikami ciężkimi. Pierwszymi francuskimi ciężkimi krążownikami były dwa okręty typu Duquesne – i , zamówione 1 lipca 1924 roku, w ramach programu finansowego na ten rok. Początkowo klasyfikowano je we Francji oficjalnie jako krążowniki lekkie – croiseurs legers, do czasu wprowadzenia podziału klas krążowników przez traktat londyński z 1930 roku. Okręty zaprojektowało biuro STCN S. Patjanin, Francuskije..., s.