Ketmia bagienna (Hibiscus moscheutos) – gatunek byliny z rodziny ślazowatych. Występuje w naturze w Ameryce Północnej – od wschodniej Kanady, poprzez rozległe obszary Stanów Zjednoczonych (bez północno-zachodniej ich części), po północny Meksyk. Introdukowany i zdziczały rośnie we wschodniej Azji i południowej Europie.
Gatunek jest szeroko rozpowszechniony i powszechnie uprawiany jako roślina ozdobna, także w Polsce.
Morfologia Pokrój Roślina zielna osiągająca do 2,5 metra wysokości, o pędzie prosto wzniesionym, nagim lub w różnym stopniu owłosionym (włoski gwiazdkowate). Liście Skrętoległe, ogonkowe (ogonki do 10 cm długości), wsparte szydłowatymi przylistkami do 4 mm długości. Blaszka naga do owłosionej, wąskojajowata do szerokojajowatej i okrągłej w zarysie, z trzema klapami lub bez wcięć, całobrzega, do 20 cm długości i 13 cm szerokości. Kwiaty Okazałe, wyrastają pojedynczo w kątach liści na szypułce długości od kilku do kilkunastu cm, rzadko owłosionej gwiazdkowato, w górze członowanej. Kwiaty wsparte są kilkunastoma listkami okrywy, równowąsko-lancetowatymi, osiągającymi od 0,5 do 2,5 cm długości. Kielich ma kształt dzwonkowaty, osiąga do 4 cm długości (wydłuża się bardziej w czasie owocowania), jest porozcinany do ok. połowy długości.