mały|Święty Juda Tadeusz na obrazie w kościele w Heisterbacherrott Juda Tadeusz Apostoł (Juda od , jehudah „chwała Jahwe”; Tadeusz – pierś; godny czci, odważny), zwany również Tadeusz (Lebeusz) albo Judą Jakubowym (zm. ok. 44 albo ok. 80) – jeden z dwunastu apostołów, według tradycji brat Jakuba, brat Pański i autor Listu Judy. Zaliczany do grona męczenników, święty Kościoła katolickiego oraz prawosławnego.
Życiorys W Nowym Testamencie thumb|Męczeństwo świętych Szymona i Judy Tadeusza na obrazie Stefana Lochnera Występuje we wszystkich czterech Ewangeliach kanonicznych i w Dziejach Apostolskich, jednak w Ewangeliach synoptycznych wymieniany jest tylko podczas powołania apostołów.
Ewangelia Mateusza i Ewangelia Marka wskazują jego imię jako Tadeusz, natomiast Ewangelia Łukasza i Dzieje Apostolskie opisują go jako Juda. Postacie te należy utożsamić. Ponadto w Nowym Testamencie występują dwie postacie o tym imieniu – Juda Tadeusz Apostoł i Juda brat Pański, co sprawia trudności z identyfikacją faktów. Według Ewangelii Łukasza i Dziejów Apostolskich był synem Jakuba. Ewangelia Jana przypisuje mu pytanie Jezusa o to dlaczego objawił się im a nie światu.