Pieśń tych ptaków przypomina tę u trznadli skalnych – jest prosta, żwawa, nieco ochrypła i z nierównym tempem, na przykład „zre, zriu-zriu-zriu zrih-zra”. Nierzadko kończą ją wysokie i niskie dźwięki następujące szybko po sobie.
Skład pożywienia trznadli popielatych jest słabo poznany. W okresie lęgowym żywią się głównie bezkręgowcami, poza nimi najważniejszym źródłem ich pokarmu są nasiona. Żołądki trzech osobników pozyskanych pod koniec maja zawierały gąsienice (Lepidoptera), muchówki (Diptera), chrząszcze (Coleoptera) i ślimaki płucodyszne (Pulmonata). Żołądki ośmiu trznadli popielatych pozyskanych w kwietniu zawierały bezkręgowce i nasiona, a zawartość trzech z nich składała się tylko z nasion.
Lęgi Lęgi trznadli popielatych są słabo poznane. Jaja odnotowywano pod koniec kwietnia w południowo-zachodnim Iranie oraz zachodniej Turcji, a także pod koniec maja we wschodniej Turcji. Tam też obserwowano świeżo opierzone młode do połowy sierpnia. Prawdopodobnie trznadle popielate są monogamiczne.
Gniazdo prawdopodobnie buduje jedynie samica, chociaż samiec często widywany jest w jej pobliżu. Umieszczone zostaje na ziemi przy kamieniu lub osłaniającej je kępce roślinności. Budulec stanowią kłosy lub wiechy, łodygi i liście roślin potocznie (a niekoniecznie poprawnie) zwanych ostem.