Długie Pobrzeże (, Dr. Florjan Cenôva, Skôrb Kaszébskosłovjnskjè mòvè, str. 83, Svjecè, 1866) – deptak nadwodny w Gdańsku na Głównym Mieście, ciągnący się wzdłuż zachodniego brzegu Motławy.
Wzdłuż ulicy znajdują się charakterystyczne dla architektury Gdańska bramy wodne. Ulica była niegdyś nazywana Długi MostSamp s. 158. Historia Pierwsze wzmianki na temat przystani na tym brzegu Motławy pochodzą z XIV wieku. Przez wieki w miejscu dzisiejszego deptaku znajdowały się niepołączone ze sobą drewniane platformy różnej wysokości, służące do wyładunku i rozładunku statków. W XVII wieku doszło do ich połączenia w jeden pomost.
W 1858 podczas wizyty w Gdańsku, Jadwiga Łuszczewska tak opisała Długie Pobrzeże:
Długie Pobrzeże było także miejscem bówków - gdańskich rzezimieszków portowychSamp s. 159.
Po II wojnie światowej ulica została odbudowana z betonowych elementów i wyłożona płytami ze szlifowanego marmuruSamp s. 160.
6 maja 2019, w związku z budową kładki na północny cypel Wyspy Spichrzów, na wysokości Bramy św. Ducha doszło do zapadnięcia się części deptaka dla pieszych nad rzekąZapadł się chodnik na Długim Pobrzeżu w Gdańsku.