Do 1994 r. uważano, że roślina ta po 1860 r. nie została zebrana ze stanowisk naturalnych. Jednak pod koniec XX wieku irańscy botanicy opisali kilkanaście stanowisk tego gatunku w południowych górach Zagros.
Izolektotyp gatunku, pochodzący z oryginalnej kolekcji H. Haussknechta z 1868 r., znajduje się w zielniku Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Zastosowanie Liście i różne części tej rośliny są używane przez lokalną ludność jako przyprawa. Gatunek ma też zastosowanie lecznicze w terapii cukrzycy, nadciśnienia tętniczego oraz stresu.
Przypisy
Kategoria:Selerowate Kategoria:Rośliny lecznicze