Epidemia rozprzestrzeniła się na cały Opatów; 13 stycznia 1942 roku Kreishauptman Ritter wprowadził „Tydzień Czystości” w powiecie opatowskim, podczas którego zobowiązano ludność do oczyszczenia domostw, wygotowania pościeli, kąpieli i strzyżenia.
W lutym 1942 roku na terenie dystryktu radomskiego zmniejszono liczbę kart żywnościowych dla Żydów oraz o połowę zmniejszono ich racje żywieniowe. Ograniczono także wydawanie przepustek. Latem 1942 roku wywieziono ok. 800 młodych mieszkańców do pracy w fabryce amunicji Hugo Schneider AG w Skarżysku-Kamiennej.
Ostatni oficjalny ślub w getcie zawarto 13 października 1942 roku, a ostatnie urodziny dziecka zgłoszono dwa dni później.
Likwidacja getta We wrześniu 1942 roku getto zamieszkiwało ok. 7 tys. osób. Przed wysiedleniem kilkudziesięciu mieszkańców wywieziono do obozu pracy w Mokoszynie pod Sandomierzem, w tym lekarza Hercberga, który następnie uciekł z żoną i teściową i przetrwał wojnę, w 1948 roku zmieniając imię. Akcję likwidacyjną rozpoczęto 20 października 1942 roku, na podstawie rozkazu wydanego dzień wcześniej przez Niemców. Wszyscy Żydzi mieli zgromadzić się na okolicznych polach, gdzie pod nadzorem SS, ukraińskich służb pomocniczych i żandarmerii wyprowadzono ponad 6 tys. ludzi na odległą o 28 kilometrów stację kolejową. Ok.