marek.
Za jego panowania pierwszym ważnym wydarzeniem w Żaganiu było uruchomienie kanalizacji miejskiej w 1899 r. W 1900 r. miasto przekroczyło liczbę 13 tysięcy mieszkańców. W 1902 r. wybudowano kaplicę dla gminy luterańskiej (obecnie kościół polsko-katolicki). Jeszcze za życia księcia w latach 1908-09 zbudowano szpital miejski przy obecnej ulicy J. Piłsudskiego i wieżę ciśnień (Bismarckturm).
10 lipca 1912 r. pośmiertnie został potwierdzony jako 5. książę Dino przez króla Włoch Huberta II. W 1906 r. oddał władze nad Żaganiem swojemu synowi Hélie de Talleyrand-Périgord. Po jego śmierci Hélie został też księciem Talleyrand-Périgord.
Życie prywatne W 1858 poślubił Jeanne Seillière (1839-1905), dziedziczkę barona de Seilliere, dostawcy zaopatrzenia wojskowego, który wzbogacił się podczas wojny francusko-pruskiej. Razem mieli dwoje dzieci:
Hélie de Talleyrand-Périgord, późniejszego księcia żagańskiego i księcia de Talleyrand-Périgord (1859-1937), który poślubił Annę Gould. Wcześniej była żoną kuzyna Hélie Boni de Castellane (w latach od 1895 do 1906).
Paul Louis Marie Archambault Boson de Talleyrand-Périgord, późniejszego księcia de Valençay oraz księcia de Talleyrand-Périgord (1867-1952), który poślubił Helen Stuyvesant Morton (1876-1952), córkę byłego wiceprezydenta USA Levi Mortona.