Dojście do szczytu następuje z niebieskiego szlaku turystycznego 17px oraz skrzyżowania ze ścieżką prowadzącą do chaty o nazwie Hubertka (1). Ze skrzyżowania tego należy przejść orientacyjnie w kierunku widocznego szczytu odcinek o długości około 50 m.
Stoki mały|250px|Skalisko Sokolí skála (2) (2020 rok) W obrębie szczytu można wyróżnić cztery następujące zasadnicze stoki: zachodni północno-zachodni o nazwie Studený vrch północny północno-wschodni o nazwie Nad hájenkou Występują tu wszystkie typy zalesienia: bór świerkowy, las mieszany oraz las liściasty, przy czym dominuje nieznacznie zalesienie borem świerkowym. Na wszystkich stokach poza borem świerkowym, występują wraz z obniżaniem wysokości obszary lasu mieszanego, na stokach północnym i północno-wschodnim połacie lasu liściastego, a u podnóży stoków północnego i północno-wschodniego pojawiają się nawet łąki i pola uprawne. Niemalże wszystkie stoki charakteryzują się znaczną zmiennością wysokości zalesienia, z występującymi polanami, przerzedzeniami, nieznacznymi ogołoceniami oraz przecinkami. Na stoku zachodnim występują grupy skalne, w tym, w odległości około 730 m na północny zachód od szczytu grupa skalna ze skaliskiem Sokolí skála (2), będącym punktem widokowym.