Parafiletyczne, a tym samym wymagające rewizji okazały się być również rodzaje Myrmecocichla oraz Cercomela (obecnie już niewyróżniany, w ujęciu przedstawionym przez badaczy obejmował białorzytkę czarnosterną [Oenanthe melanura], rdzawosterną [O. familiaris], ubogą [O. dubia], jednobarwną [O. scotocerca] i piargową [O. fusca], trzy gatunki Emarginata oraz wrzośnika (Pinarochroa sordida)).
Wzajemne relacje części taksonów z rodzaju Oenanthe według Schweizer et al. (2013) przedstawia poniższy kladogram:
Według Schweizer et al. (2013) linie rozwojowe O. lugens+O. persica oraz O. chrysopygia+O. xanthoprymna rozdzieliły się około 0,484 mln lat temu, a linie O. chrysopygia i O. xanthoprymna – 0,113 mln lat temu. W wynikach uzyskanych przez Kakhi et al. (2015) nieco różni się pozycja tych gatunków względem siebie: O. lugens stanowi grupę siostrzaną wobec O. persica+(O. chrysopygia+O. xanthoprymna). Linia drugiego z tych kladów wyodrębniła się blisko 0,92 mln lat temu, następnie prawie 0,45 mln lat temu odłączyła się białorzytka perska (O. (l.) persica), a złotorzytka perska i rdzawosterna rozdzieliły się 0,09 mln lat temu. Według Jetz et al. (2012) około 1,52 mln lat temu rozeszły się linie rozwojowe O. chrysopygia+O. xanthoprymna i O. finschii+O. lugens, a O. chrysopygia i O.