Granica św. Jana Chrzciciela – średniowieczne oznakowanie zasięgu ziem księstwa biskupiego biskupów wrocławskich na granicy z księstwem ziębickim i z księstwem brzeskim.

W 1198 r. książę opolski Jarosław został dziesiątym biskupem wrocławskim i w tym samym roku w testamencie zapisał ziemię nyską biskupom wrocławskim jako uposażenie biskupstwa wrocławskiego. W latach 1280. nasilił się spór majątkowy biskupa wrocławskiego Tomasza II z księciem wrocławskim Henrykiem IV Probusem. W 1287 r. w Raciborzu doszło do ugody pomiędzy Henrykiem IV i Tomaszem II, do czego przyczynił się arcybiskup gnieźnieński Jakub Świnka, obiecując Henrykowi IV poparcie i wstawiennictwo u papieża w staraniach o koronację na króla Polski. W 1290 r. Henryk IV udzielił przywileju biskupstwu wrocławskiemu, nadając niezależność od władzy książęcej w kasztelani nysko – otmuchowskiej i prawo tytułowania się książętami.