W trakcie okupacji niemieckiej straciła w 1915 pracę i wróciła do Kalisza, gdzie nauczała w szkole swej starszej siostry. Latem 1919 ponownie pojechała do Warszawy, gdzie dostała pracę w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. Pracowała w dziale Inspekcji Pracy jako podinspektor. Od 1928 do 1939 kierowała referatem ochrony pracy kobiet i młodocianych (po Halinie Krahelskiej).Szczególnie interesowała się losem chronionych grup w przemyśle.
Podczas okupacji niemieckiej pracowała w Stołecznym Komitecie Pomocy Dzieciom i Młodzieży (potem Dział Opieki nad Dziećmi). Po upadku powstania warszawskiego została ewakuowana z miasta, ale już w maju 1945 do niego powróciła. Pracowała do emerytury (1951) w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. W 1947 uczestniczyła w Międzynarodowej Konferencji Pracy w Genewie (polskiej delegacji przewodniczył wówczas minister Kazimierz Rusinek). Nie angażowała się w sprawy polityczne. Musiała otrzymywać swoją starszą siostrę, gdyż komuniści nie przyznali jej świadczeń emerytalnych. Nie założyła rodziny i pozostała panną.
Zmarła w Warszawie. Pochowano ją obok siostry na cmentarzu Bródnowskim (sektor 65G-3-25).