27 marca 1998 w Telford pokonał jednogłośnie na punkty Thulaniego Malingę, odbierając mu tytuł mistrza świata WBC w kategorii superśredniej. Obronił ten pas wygrywając niejednogłośnie na punkty z Glennem Catleyem (5 września 1998 w Telford) i przez techniczny nokaut w 6. rundzie z Vincenzo Nardiello (13 lutego 1999 w Newcastle). 23 października tego roku w Telford Mankus Beyer pokonał go jednogłośnie na punkty i odebrał tytuł mistrzowski. Woodhall wygrał potem jedną walkę i 16 grudnia 2000 w Sheffield zmierzył się z Joe Calzaghe o tytuł mistrza świata organizacji WBO w wadze superśredniej, ale przegrał przez techniczny nokaut w 10. rundzie. Była to ostatnia walka Woodhalla. Ogółem stoczył 29 pojedynków, z których wygrał 26 (16 przed czasem) i przegrał 3.
Przypisy
Kategoria:Angielscy bokserzy Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Brytyjscy medaliści olimpijscy Kategoria:Brytyjscy olimpijczycy (Seul 1988) Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Medaliści Igrzysk Wspólnoty Narodów 1990 Kategoria:Urodzeni w 1968 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi średniej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi superśredniej