thumb|240px|Grobowiec Freyerów w Warszawie Jan Bogumił Freyer (także: Johann Gottlieb, ur. 8 lutego 1778 w Siedlcach, zm. 18 listopada 1828 w Warszawie) – lekarz, społecznik, profesor Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. thumb|left|Herb Jerzysław
Był synem królewskiego aptekarza nadwornego z Siedlec, pochodzącego z Dolnego Śląska Jana Jerzego (Johanna Georga) Freyera, który osiedlił się w Polsce w 2. poł. XVIII wieku i Magdaleny Elizy nieznanego nazwiska. Jan Bogumił ożenił się z Karoliną Wilhelminą Hermann, a po jej śmierci (1813) z Fryderyką Joanną Hermann.
Ukończył gimnazjum w Toruniu, a w 1797 rozpoczął studia na wydziale filozoficznym i lekarskim na Uniwersytecie Albertyna w Królewcu, kontynuował studia medyczne na uniwersytecie w Göttingen, gdzie uzyskał dyplom w 1802. Powrócił do Siedlec i prowadził prywatną praktykę lekarską do 1807, kiedy został powołany przez ks. Konstantego Adama Czartoryskiego na lekarza nadwornego do Międzyrzeca Podlaskiego. W 1809 przeniósł się do Warszawy, gdzie objął w 1813 stanowisko lekarza miasta Warszawy, a od 1816 lekarza departamentowego. Od 1811 był wykładowcą Szkoły Lekarskiej, a następnie Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego i w 1819 uzyskał tytuł profesora. Od 1818 był dziekanem wydziału lekarskiego, kierował także Kliniką Chorób Wewnętrznych.