W 1931 r. był członkiem Tymczasowej Komisji Rozjemczej Okręgowej Kasy Chorych m. Poznania z ramienia członków ubezpieczalni, zaś w latach 1936 i 1937 był członkiem Tymczasowej Komisji Rozjemczej przy Ubezpieczalni Społecznej w Poznaniu. Kandydował w wyborach samorządowych w Wielkopolsce w 1933 roku z listy Wojewódzkiego Komitetu Wyborczego Narodowego Bloku Gospodarczego, związanego z obozem sanacyjnym.
Działalność kombatancka mały|Stefan Prawowski przemawia podczas zjazdu delegatów powiatowych Związku Weteranów Powstań Narodowych RP w Pałacu Działyńskich w Poznaniu Był wiceprezesem Związku Weteranów Powstania Wielkopolskiego 1918-1919, w 1928 roku włączonego w skład Związku Weteranów Powstań Narodowych Rzeczypospolitej Polskiej 1914/19. W 1930 r. został członkiem nowo powołanego Zarządu Ziem Zachodnich przy tymże związku, zaś w 1932 r. był prezesem tego zarządu. Jako prezes, zainicjował opracowanie wzoru i regulaminu odznaczenia „Krzyż za Powstanie Wielkopolskie 1918/19”. Władze nie wyraziły zgody na wprowadzenie tego odznaczenia. 13 marca 1934 roku podczas walnego zjazdu delegatów Związku Weteranów Powstań Narodowych Rzeczypospolitej Polskiej 1914/19 w Restauracji Belweder ustępujący zarząd zaproponował go na członka nowego gremium. Jak relacjonuje Dziennik Bydgoski, kandydatura Prawowskiego wywołała silne sprzeciwy.