Skórka kapelusza złożona z równoległych strzępek o szerokości około 5 μm, zżelatynizowanych. Brak sprzążek. Gatunki podobne Podobne gatunki z rodzajów Omphalina, Omphaliaster i Clitocybe mają zarodniki nieamyloidowe. Podobny jest też Myxomphalia maura, ale ma zarodniki nie większe niż 6 mikronów.
Występowanie i siedlisko Podano występowanie lejkownika pępówkowatego w Ameryce Północnej, niektórych krajach Europy i w Japonii. W. Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski przytacza tylko jedno stanowisko i to przedwojenne (Elbląg 1913). Później nie był już w Polsce notowany. W. Wojewoda sugeruje, że być może jest to gatunek w Polsce wymarły. W internetowym atlasie grzybów w 2015 i 2016 r. podano jednak dwa zweryfikowane stanowiska tego gatunku. Znajduje się na liście gatunków zagrożonych wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny. Na stanowiskach w Polsce występował w lasach iglastych w Elblągu, w trawie na obrzeżu Puszczy Knyszyńskiej oraz na Śląsku przy polnej drodze, obok piaszczystych nieużytków zarastających młodą sosną z domieszkami innych drzew.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pseudoclitocybaceae