Źródła cytowane dla tej liczby pochodzą z okresu radzieckiego. Liczba 7,4 miliona została zakwestionowana przez Zemskowa, który uważał, że rzeczywista liczba ofiar wśród ludności cywilnej wyniosła co najmniej 4,5 miliona. Utrzymywał, że oficjalne dane obejmowały jeńców wojennych, osoby emigrujące z kraju, osoby ewakuowane w czasie wojny uznane za zaginione, a także milicję i partyzantówЗемсков В.Н., О масштабах людских потерь CCCР в Великой Отечественной Войне (в поисках истины), „Военно-исторический архив”, pol. „O skali strat ludzkich ZSRR w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej (w poszukiwaniu prawdy)”, www.demoscope.ru, 2012 [dostęp 2021-08-29]. s. 59–71 „Суммируя все вышеприведённые составляющие прямых гражданских потерь, к которым без всяких натяжек применим термин «жертвы войны», мы определяем их общее количество величиной, как минимум, 4,5 млн. человек.” (pol. „Podsumowując wszystkie powyższe składniki bezpośrednich strat cywilnych, do których bez przesady można odnieść termin „ofiary wojny”, określamy ich łączną liczbę na co najmniej 4,5 mln osób”.).. Źródła rosyjskie utrzymują, że w regionach okupowanych przez Niemcy zginęło 4,1 miliona osóbЕвдокимов, Ростислав, ed. (1995). Людские потери СССР в период второй мировой войны: сборник статей [pol. Straty ludzkie ZSRR w czasie II wojny światowej, kolekcja artykułów].