thumb|240px|Papieskie fiorino z okresu pontyfikatu Aleksandra VI Fiorino di camera (fiorino pontificio) – złota moneta papieska z okresu późnego średniowiecza i renesansu.
Początkowo, w drugiej połowie XIV wieku, emitowana w Awinionie dla rozliczeń finansowych prowadzonych przez izbę skarbową (kamerę) ówczesnych antypapieży. Będąca odpowiednikiem florenckiej monety wysokowartościowej (florena), wybijana była z czystego złota (24-karatowego) przy masie jednostkowej 3,54 g i w liczbie 63 sztuk z grzywny tego kruszcuHelmut Kahnt: Das grosse Münzlexikon von A bis Z. Regensburg: H. Gietl/Battenberg, 2005, s. 215..
Restytuowana w okresie renesansu, za pontyfikatu Sykstusa IV, dla płatności dokonywanych przez skarb papieski w związku z fundowaniem obiektów architektonicznych, mecenatem artystycznym oraz muzealnymi zakupami dzieł sztuki. Emitowana po raz pierwszy w 1475 r. w Rzymie i nazywana „złotą monetą renesansowych papieży”, wypuszczana była przez niemal stulecie obok papieskiego dukata (ducato papale) i złotego skuda, aż do pontyfikatu Piusa V (1572).