aktywne bywają również zimą. Stadium zimującym są zarówno larwy, jak i osobniki dorosłe
Zarówno larwy jak i postacie dorosłe byczników są koprofagami, żerującymi na odchodach zwierząt roślinożernych. Preferuje odchody królika europejskiego i zajęcy, ale żeruje też na ekskrementach sarny europejskiej, jelenia szlachetnego, owcy domowej, a rzadko bydła i koni.
Cykl życiowy zamyka się w dwóch latach. Gody odbywają się jesienią i wiosną, a przy niezamarzniętej wierzchniej warstwie gleby trwać mogą zimą. Oboje rodzice wykazują troskę o potomstwo. Najpierw kopią gniazdo o głębokości od 1 do 1,5 metra – najgłębsze spośród środkowoeuropejskich gnojarzowatych. Składa się ono z pionowego korytarza głównego oraz odchodzących od niego tuneli bocznych zakończonych komorami lęgowymi. Wejście do gniazda jest okrągłe i ma średnicę 10–14 mm. Jaja składane są na dnie komór, po czym przykrywane są warstwą gleby o grubości 1–2 cm. Rodzice razem dostarczają do gniazda kulki odchodów, przy czym samiec toczy je po powierzchni, a samica spycha do komór lęgowych. Wylęgnięte larwy samodzielnie przekopują się do zapasów pożywienia. Przepoczwarczenie następuje w gnieździe.