Morfologia Owocnik Rozpostarty, biały, kremowy lub szary w postaci cienkiej, filcowanej i łuszczącej się powłoki. Powierzchnia gładka, łuszcząca się, biała do ochrowej. Kontekst miękki i bez wyraźnego zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki prawie kuliste, gładkie, delikatnie brodawkowate, szkliste, 4,5–7 × 4–6 µm. Występują grubościenne cystydy (tramacystydy). Strzępki duże, septowane. Podstawki 2- lub 4 sterygmowe. Ma tak charakterystyczne lamprocystydy, że nie można jej pomylić z żadnym innym gatunkiem.
Występowanie i siedlisko Podano występowanie błonkóweczki powojnikowej w niektórych krajach Europy. Jest rzadka. W. Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów Polski przytacza 2 stanowiska i umieszcza ją na liście gatunków rzadkich w kategorii R – gatunki potencjalnie zagrożone z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych. Znajduje się na liście gatunków o szczególnym znaczeniu w Ojcowskim Parku Narodowym oraz na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Grzyb saprotroficzny rozwijający się na martwym drewnie. W Polsce notowany na martwym drewnie jodły, ale w innych krajach także na żywej korze powojnika (Clematis).
Przypisy <
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Trechisporales