Elżbiety (obecnie Instytut Pedagogiki i Instytut Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego), w zespole zabudowy Miejskiej Szkoły Podstawowej, następnie Szkoły Zawodowej dla Dziewcząt (obecnie Zespół Szkół Zawodowych nr 5), oraz Szkoła Wyższa dla Panien, następnie koszary (obecnie Zespół Szkół nr 23).
Historia Teren położony pomiędzy współczesnymi ulicami: Glinianą, Suchą, Borowską i Gajową nazywany był Polami Stawowymi (Teichäcker). Nazwa ta pochodziła od stawu rybnego istniejącego jeszcze w XVI wieku. Przed włączeniem do miasta obszaru Pól Stawowych w ich obrębie wytyczono ulice: Dyrekcyjną, Joannitów i Jana Władysława Dawida, zgodnie z planem Alfreda von Scholtza z 1859 r.. Charakterystycznym elementem tego planu był prostokątny skwer u zbiegu wymienionych ulic (dziś Zieleniec przy ul. Dawida). W 1868 r. włączono do miasta Glinianki włącznie z opisanymi Polami Stawowymi. Rozpoczął się wówczas od lat 90. XIX wieku proces powstawania zabudowy o charakterze miejskim. I tak między innymi w latach 1901–1903 zbudowano Gimnazjum św. Elżbiety, w latach 1901–1903 Miejską Szkołę Podstawową, później użytkowaną jako Szkołę Zawodową dla Dziewcząt oraz w latach 1907–1909 Cecylienschule czyli Szkołę Wyższą dla Panien, następnie użytkowaną jako koszary.