W praktyce maul powstaje często w celu przełamania szarży, gdy do zawodnika niosącego piłkę przyłączają się jego koledzy z drużyny, aby go ochronić i zachować piłkę. Najczęściej spotykane sposoby rozegrania maula to driving maul (gdy zawodnicy chcą przełamać obronę, a piłka jest przekazana do zawodników z drugiego lub trzeciego szeregu, aby utrudnić jej odebranie przez przeciwników) oraz rolling maul (gdy piłka przekazywana jest w bok maula, gdzie obrona przeciwników wydaje się słabsza, zmieniając kierunek poruszania się maula). Zwykle pierwszy zawodnik w maulu jest relatywnie wyprostowany, natomiast zawodnicy znajdujący się za nim przyjmują niższą pozycję, aby mieć lepsze oparcie i mocniej pchać. Maulem kieruje gracz znajdujący się za nim, decydujący, kto powinien do maula się przyłączyć i jak zmienić jego rozegranie, zwykle jest to łącznik młyna. Ten sam gracz zazwyczaj wyjmuje piłkę z maula. Odebranie piłki w maulu jest trudne, a podstawowym celem broniącej się drużyny jest jego zatrzymanie.

Z uwagi na ograniczoną liczbę zawodników na boisku i unikanie kontaktu, w odmianie rugby 7 maule pojawiają się na boisku rzadziej niż w odmianie piętnastoosobowej.