W 1948 ukończył Akademię Handlową w Poznaniu, gdzie obronił pracę magisterską na temat młynarstwa. Pracę zawodową rozpoczął w Polskich Zakładach Zbożowych w Bydgoszczy, gdzie szybko został awansowany na dyrektora do spraw handlowych. W latach 50. został przeniesiony do centrali PZZ w Warszawie. W latach 1957–1962 kierował Biurem Polskiej Misji Handlowej w Nowym Jorku. W 1962 wrócił do Polski i wstąpił do PZPR. W tym samym roku został dyrektorem naczelnym centrali handlu zagranicznego „Rolimpex”, zajmującej się handlem płodami rolnymi. W 1969 objął kierownictwo stałego przedstawicielstwa handlowego PRL w Kolonii. Zaangażowany w unormowanie granicy na Odrze i Nysie, organizację wizyty Willy’ego Brandta w Warszawie (najpewniej był pomysłodawcą wizyty przy Grobie Nieznanego Żołnierza) oraz otwarcia polskiej ambasady w Bonn. 30 października 1972 został pierwszym ambasadorem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w Republice Federalnej Niemiec. Na stanowisku był do 6 lipca 1978. Określany jako zwolennik twardego kursu wobec RFN. Następnie został kierownikiem Wydziału Zagranicznego Komitetu Centralnego PZPR (do 1981) i zastępcą członka KC PZPR.