W latach 1905–1907 działała wśród wojsk carskich stacjonujących w Królestwie Polskim Wojskowo-Rewolucyjna Organizacja, zwana w skrócie WRO. Kierowały nią na ziemiach polskich równocześnie SDPRR i SDKPiL. Przeniknęła ona nawet do korpusu oficerskiego, pułków kozackich i policji. Jednym z głównych kierunków pracy agitacyjnej WRO SDPRR i SDKPiL w wojsku było uświadamianie żołnierzy, by w wypadku użycia ich do tłumienia rewolucyjnych wystąpień robotników i chłopów, odmawiali posłuszeństwa swemu dowództwu i nie strzelali do ludu. Na wieść o „krwawej niedzieli” SDKPiL i WRO SDPRR wydały szereg odezw rewolucyjnych skierowanych do żołnierzy i oficerów. Między innymi Zarząd Główny SDKPiL wydał do żołnierzy odezwę zatytułowaną Bracia i Towarzysze, zaś Puławska WRO odezwę: Do żołnierzy.