Szefowie łączności polowej występowali też na szczeblach związków operacyjnych i taktycznych.
Formowanie oddziałów łączności Po zaborcach Wojsko Polskie przejęło około czterystu wagonów sprzętu łączności, często zepsutego i mocno wyeksploatowanego, a na ziemiach polskich nie było rozwiniętego przemysłu radiotelegraficznego. Do lata 1919 MSWojsk. uruchomiło wiele warsztatów i zakładów produkujących oraz naprawiających kable i aparaty łączności. Jednakże podstawowym źródłem zaopatrzenia wojska do końca wojny był import. Dużą ilość sprzętu zdobyto na oddziałach Armii Czerwonej, ale jego wykorzystanie ograniczał zły stan techniczny. Oddziały łączności tworzone były w okręgach generalnych.
Pododdziały telegraficzne 150px|left thumb|Oficerowie 1 baonu radiotelegraficznego W każdym OGen.-ie sformowany został batalion telegraficzny. Jako pierwsze powstały: 1 batalion telegraficzny w Warszawie, 2 batalion telegraficzny w Lublinie, 3 batalion telegraficzny w Kielcach, 4 batalion telegraficzny w Łodzi, 5 batalion telegraficzny w Krakowie, 6 batalion telegraficzny we Lwowie i 7 batalion telegraficzny w Poznaniu. Z czasem powstały też 8. i 9 bataliony telegraficzne. Tworzono też organiczne pododdziały łączności dla związków taktycznych i oddziałów innych rodzajów wojsk.