Pełnił także funkcję instruktora muzycznego Kuratorium Okręgu Szkolnego w Poznaniu, dyrygował poznańskimi chórami oraz prowadził wakacyjne kursy teatrów i chórów ludowych.

W czasie okupacji niemieckiej ukrywał się przed gestapo.

W 1945 pracował jako nauczyciel gimnazjum w Kępnie, pełniąc tam także obowiązki przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej. W tym samym roku rozpoczął pracę pedagogiczną w dziedzinie teorii muzyki w Gdańskim Instytucie Muzycznym z siedzibą w Sopocie. Od 15 lipca 1945 był zastępcą kierownika Wydziału Oświaty i Kultury. W związku z reorganizacją Zarządu Miejskiego w Sopocie, od 1 stycznia 1946 do 31 grudnia 1949 pełnił funkcję naczelnika Wydziału Społecznego (w skład którego weszły wydziały: Oświaty i Kultury, Zdrowia Publicznego, Opieki Społecznej, Zatrudnienia). W latach 1947–1972 pracował w Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie. W pracy naukowej osiągnął stopień docenta, później profesora nadzwyczajnego. W uczelni pełnił funkcje: dziekana Wydziału Pedagogicznego (1947–1961), prorektora (1954 i 1959), kierownika Katedry Wychowania Muzycznego (1961–1972) oraz rektora (1961–1972).