Kiściec tajwański (Lophura swinhoii) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Występuje endemicznie w górskiej części Tajwanu. Bliski zagrożenia wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał John Gould w 1863. Holotyp pochodził z Tajwanu. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Euplocamus swinhoii. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza kiśćca tajwańskiego w rodzaju Lophura. Uznaje go za gatunek monotypowy, tak jak i inne autorytety.
Filogeneza Poniżej przedstawiono kladogram rodzaju Lophura według Stein et al. (2015):
Według niego kiściec tajwański stanowi gatunek siostrzany wobec kiśćca annamskiego (L. edwardsi). Ich linie rozwojowe miały oddzielić się 2,18 mln lat temu, a 5,8 mln lat temu rozeszła się linia rozwojowa tych gatunków oraz L. leucomelanos+L. nycthemera. Wyniki Jetz et al. (2012) potwierdzają ich wzajemne relacje, przy czym linie każdej z tych par gatunków rozeszły się według nich około 2,61 mln lat temu, a bażanta tajwańskiego i srebrzystego – 1,05 mln lat temu. Hosner et al. (2020) uzyskali nieco inne rezultaty w zależności od metody rekonstrukcji filogenezy, ale również wskazują na wzajemną relację kiśćca tajwańskiego i annamskiego. W wynikach dwóch ostatnich badań ukazano też pozycję L.