Wchodzą w niego żołędzie, jagody, pąki kwiatowe, liście i inne części roślin, a do tego dżdżownice, dwuparce, termity i inne owady. Do dokładnie wskazanych źródeł pokarmu należą między innymi: jagody Damnacanthus indicus (marzanowate), nieokreślone części Persicaria chinense (rdestowate), prawdopodobnie również Neolitsea (wawrzynowate) i języczników (Asplenium). Materia roślinna stanowi około 80% pożywienia.
Lęgi thumb|Jajo kiśćca tajwańskiego z kolekcji muzealnej System kojarzenia par niejasny; chociaż prawdopodobnie kiśćce tajwańskie są poligamiczne (kogut łączy się z dwoma lub trzema samicami), to często widuje się je parami. Okres składania jaj trwa głównie od marca do maja, rzadko zdarza się to również w lutym, wyjątkowo nawet do października. Mimo że dawniej uznawano gniazdo za dość proste lub że jaja składane są prosto na nagą ziemię pod osłoną pnia drzewa lub kamienia, to niedawno odkryto gniazda z traw wyściełane pierzem i liśćmi. Wszystkie były w miejscach osłoniętych od deszczu i niezwykle dobrze ukrytych. Zniesienie składa się z od 4 do 8 jaj. Lokalne doniesienia mówią o przedziale 2 do 12 jaj, nie są jednak potwierdzone. Skorupa ma barwę od czerwonawej po płowokremową. Za budowę gniazda odpowiada samica, tak jak i za wysiadywanie. Te rozpoczyna się wraz ze zniesieniem ostatniego jaja.