Działko 2A42 jest bronią automatyczną o szybkostrzelności regulowanej w zakresie 200 – 500 strz/min. Możliwe jest także prowadzenie ognia pojedynczego. Zapas amunicji to 500 nabojów (160 przeciwpancerno-smugowych BT i 340 odłamkowo—burząco-zapalających OFZ). Stosowane są naboje odłamkowe i przeciwpancerne rdzeniowe (armia indyjska używa także szwajcarskich pocisków rdzeniowych z odrzucanym płaszczem). Zapas amunicji do km PKT wynosi 2000 sztuk. Dodatkowo w wozie przewożone są 4 przeciwpancerne pociski kierowane.
Do celowania służy działonowemu dzienno-nocny celownik, a obserwację poza polem widzenia celownika zapewniają peryskopy. Do strzelań przeciwlotniczych służy specjalny celownik.
Dowódca dysponuje dzienno-nocnym przyrządem obserwacyjnym TKN-3B oraz dwoma peryskopami TNPO-170A i TNPT. Tor nocny przyrządu obserwacyjnego wymaga podświetlania obserwowanych obiektów reflektorem podczerwieni. Noktowizja pasywna zapewniała widoczność do 400 m. Powiększenie wynosi x5 i 10° widzenia, a w torze nocnym x3 i 8° widzenia. Przyrząd obserwacyjny zamontowany jest w obrotowym włazie, a dowódca może naprowadzić wieżę na wykryty cel, co było wówczas nowością w bojowych wozach piechoty na świecie.