Kłącze ma lekko pogrubioną skórkę i miękisz składający się z ok. 20 warstw komórek. Nie ma wyraźnej hipodermy. Endoderma korzeni przybyszowych kończy się w zewnętrznej warstwie kory wtórnej. Liczne rozproszone pierwotne wiązki przewodzące są równoległe, ze zwartym drewnem i łykiem, mocno osłonięte przez wąskie pasma sklerenchymy. Miękisz rdzenia zawiera rozproszone wiązki przewodzące. Drewno i łyko wtórne są dobrze rozwinięte i silnie zdrewniałe.

Korzenie mają jednowarstwowy welamen, lekko pogrubioną skórkę i korę składającą się z ok. 9 warstw miękiszu. Obecna jest endoderma składająca się z małych prostokątnych komórek, która początkowo nie jest pogrubiona, ale ulega zdrewnieniu na wewnętrznych ścianach starszych korzeni. Niezdrewniała okolnica ma grubość 1–2 komórek. Istnieje 11–13 pierwotnych wiązek ksylemu, pomiędzy którymi znajduje się łyko. Walec osiowy jest niezdrewniały. W korzeniach obecne są naczynia.

Struktura nasion jest jednolita. Wszystkie warstwy komórek są cienkościenne. Nasiona czasami zrzucają zewnętrzną skórkę łupiny, która zapada się podczas rozwoju. Bielmo jest masywne i składa się z komórek o grubych, dziobatych ścianach, zawierających ziarna aleuronowe i oleje, ale nie skrobię. Bielmo magazynuje hemicelulozy.