Powierzchnia czerwonawo-fioletowo-brązowa, całkowicie pokryta białawym nalotem. Podstawa z białawą grzybnią i białawymi ryzomorfami. Miąższ W kapeluszu kremowy, cienki, w trzonie również kremowy, po uszkodzeniu ciemniejący do bardzo ciemnego brązu. Ma silny i nieprzyjemny zapach zgniłej kapusty. Cechy mikroskopowe Zarodniki podłużne, łezkowate, czasami prawie cylindryczne, szkliste, o wymiarach (6,4–) 7,5–9,2 (–10,9) × (3,5–) 3,7–4,5 (–4,8) µm; Q = (1,7–) 1,8–2,3 (–2,5). Podstawki silnie maczugowate, 4-zarodnikowe, 30,7–34,5 × 5,7–6,2 μm. Cheilocystydy prawie cylindryczne, często nieregularne, nierozgałęzione (22,3–) 25,9–36,5 (–37,7) × (4,3–) 5–6,6 (–6,8) μm. Pleurocystyd brak. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek o zróżnicowanej grubości 4–14 μm, gładkich lub inkrustowanych, szklistych lub jasnobrązowych o ścianach często z bocznymi, palczastymi wyrostkami. Elementy końcowe wzniesione, cylindryczne lub maczugowate. Strzępki skórki kapelusza o szerokości 5–9 μm z żółtawobrązowym pigmentem. Kaulocystydy liczne w górnej części trzonu, zróżnicowane morfologicznie, często koralowato rozgałęzione, szkliste, 25–65 × 3–10 μm.