Działania wojsk etapowych Jednostki etapowe ochraniały linie kolejowe, dworce, drogi zaopatrzenia i ewakuacji, składy, transporty żywności i sprzętu, a także linie telefoniczne i telegraficzne. Najwięcej sił pochłaniała ochrona linii kolejowych. Latem 1919 na obszarze etapowym Frontu Litewsko-Białoruskiego ich długość wynosiła około 3000 km. Bataliony etapowe zajmowały się też konwojowaniem jeńców do granicy oddzielającej OE od obszaru kraju. Podczas przygotowywania planów kampanii wojennej na Ukrainie wiosną 1920 dowództwo polskie musiało ustalić sposób funkcjonowania etapów na terytorium ukraińskim. Postanowienia zawarte w podpisanej 24 kwietnia 1920 konwencji wojskowej między Polską a Ukrainą przewidywały, że: „Tyły wojsk polskich ochraniać będzie polska żandarmeria polowa i polskie władze etapowe”.