Kazimierz Kowalski (ur. 18 lipca 1894 w Krzywej, zm. 23 stycznia 1919 w Przemyślu) – podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 18 lipca 1894 w Krzywej, w ówczesnym powiecie ropczyckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała i Marii ze Staszewiczów.
22 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 5. szwadronie 2 Pułku Ułanów. 28 czerwca 1916 został mianowany wachmistrzem. Za znakomite zachowanie się wobec nieprzyjaciela i inicjatywę w czasie walk w Królestwie i na Polesiu Wołyńskim odznaczony austriackim Złotym Medalem Waleczności, a 6 kwietnia 1917 przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola.
W listopadzie 1918 w Dębicy wstąpił do organizującego się Pułku Strzelców Konnych, późniejszego 9 Pułk Ułanów Małopolskich. 8 grudnia 1918 jako chorąży byłych Legionów Polskich został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego i mianowany podporucznikiem w kawalerii z dniem 1 marca 1918Dz. Rozk. Wojsk. Nr 12 z 19 grudnia 1918, poz. 319., a 14 grudnia tego otrzymał przydział do 5 Pułku UłanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 1 z 4 stycznia 1919, poz. 7.. W szeregach Pułku Strzelców Konnych walczył na wojnie z Ukraińcami dowodząc 1. szwadronem. Zmarł 23 stycznia 1919 w Przemyślu, w następstwie odniesionych ran.