W latach 2013–2014, był felietonistą „Le Spectacle du Monde”. Powrócił do „Le Figaro” w 2013 roku, w którym pracował do września 2021.
Zdobył sławę w połowie lat 2000., gdy zaczął pojawiać się w telewizji, w tym w programach Ça se dispute na kanale I-Télé oraz On n’est pas couché na kanale France 2. Przygotowywał także felietony radiowe dla radiostacji RTL od 2010 do 2019. Jest autorem wielu książek (16 esejów i 3 powieści), które odniosły sukces sprzedażowy we Francji i wzbudziły polemiki.
Kariera polityczna thumb|Zemmour podczas kampanii prezydenckiej w marcu 2022 Organizacja Génération Z w 2021 roku promowała jego kandydaturę na prezydenta Francji i zapowiadała jego start w wyborach prezydenckich w 2022 roku. Zemmour oficjalnie ogłosił swój start 30 listopada 2021. W pierwszej turze wyborów, która odbyła się w niedzielę 10 kwietnia 2022, zajął czwarte miejsce z wynikiem 7,07%, pomiędzy Jeanem-Lukiem Mélenchonem i Valérie Pécresse.
W 2026 ogłosił, że będzie kandydował na urząd prezydenta Francji w wyborach w 2027.