Pod nazwą pomklica rodzaj ten był wymieniony również przez Erazma Majewskiego w Słowniku nazwisk zoologicznych i botanicznych polskich z 1894 roku, który wskazał również nazwę pomyk, zakwestionowaną przez Józefa Rostafińskiego w wydanym w 1900 roku Słowniku polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin, w którym jako prawidłową Rostafiński wskazał nazwę pomklica. Rostafiński podał również polską nazwę plemienia Herrerieae: pomklicowe. Nazwa pomklica wymieniona jest również w Słowniku języka polskiego Zdanowicza i Orgelbranda z 1861 roku i Słowniku języka polskiego Jana Karłowicza, Adama Kryńskiego i Władysława Niedźwiedzkiego z 1908 r. W wydanym w 2008 roku Słowniku roślin zielnych łacińsko-polskim Wiesława Gawrysia rodzaj nie został ujęty.
Zastosowanie thumb|left|Pęd z rozetami liści u H. glaziovii Rośliny lecznicze Kilka gatunków pomklicy jest stosowanych w tradycyjnej medycynie Ameryki Południowej. Organy podziemne H. bonplandii i p. gwiazdkowatej stosowane są do leczenia chorób wenerycznych oraz pobudzająco i przeciwgorączkowo. H. montevidensis jest stosowana w medycynie tradycyjnej indian w Paragwaju. Sok z łodygi wcierany jest w kolana dzieci, aby przyspieszyć ich wzrost. Roślina stosowana jest również w leczeniu reumatyzmu oraz jako środek moczopędny.