Historia Już we wczesnym średniowieczu przebiegał przez wyspę główny trakt w kierunku północ-południe. Do czasów wyburzenia na rozkaz Napoleona Bonaparte wrocławskich fortyfikacji w XIX wieku wyspa Piasek znajdowała się bezpośrednio przed Bramą Piaskową, północnym wjazdem do miasta. Przed kasatą zakonów w 1810 cała wyspa stanowiła własność kościelną i dopiero po tym roku została włączona pod miejską jurysdykcję. Podczas Festung Breslau Generał Niehoff ulokował na wyspie stanowisko dowodzenia obroną miasta. Dokonano tego 14 marca 1945, w momencie zbliżania się wojsk radzieckich wcześniejszych do wcześnej zajmowanych pozycji przez sztab obrony. Stanowisko ulokowano w podziemiach biblioteki. Aby zapewnić bezpieczeństwo sztabowi dokonano wyburzenia górnych kondygnacji budowli.R. Majewski, Wrocław godzina 0, “Spółka Autorska Z. K. Garbaczewscy”, Wrocław 2000, s. 64. mały|Aksonometryczny plan Wrocławia z 1562, kopia Partscha z 1826 r.